kışın hüzün kokan beyaz tanelerinde buldum gözlerini
soğuk ürkütücü ama masum bir yanlızlıktı
ardımda bıraktığım çoçukluğumda hatıralarımı canlandıran
bir ufak şok misali beyin kasırgasıydı karanlığın hissetirdiği

tek başına anlamsız bir çok kelimeyle anlam bulmuş
bir çok kafiye dizesinin asıl anlatmak istediğiydin sen
engellerle dolu bir koşu yolunun aşılması imkansız engeli ve
bir ufak sızıydın yere düşünce acıtan cinsinden

karanlık gecelerin yıldızlarında ki esrarengizliğiydi
sana olan tutkunluğumun aşırılığı
ve sen hergece gördüğüm kabuslarımın adıydın
korkulara rağmen asıl şaşırtan beni

yine kabuslara gark edeceğimi bile bile
gözlerimi senin için kapatmaktı

Entrikalar Dinledim Beni Hiç Enterese Etmeyen
Entrikalar
Dinledim
Beni
Hiç
Enterese
Etmeyen
Enteresan
Entrikalar
Dinledikçe
Aslında
Enteresan
Olan
Oldukça
Enteresan
Bulunan
Entrikalar
Entariler
Altında
Saklanan
Enteresan
Entrikalar
Kapalı
Kapılar
Ardında
Yaşanan
Duvarların
Bile
Dinlerken
Enteresan
Bulduğu
Enteresan
Entrikalar

Aldırmıyorum
Aldırmıyorum gönlümdeki
Enteresan duygulara
Boğazımda düğümlenen
O kelimeyi yazamıyorum

Taş gibi adam
Taş gibi adamdı
Boş konuşandı
Çok enteresandı
Kurum yandı,yandı

Demir’ın dayısıydı
Ali nın amcasıydı
Çok enteresandı
Kurum yandı,yandı

Hiç yalanı sevmezdi
Ama bazen söylerdi
Çok enteresandı
Kurum yandı,yandı

Bir köyü,ilçe yapardı
Hep gurur duyardı
Çok enteresandı
Kurum yandı,yandı

Belediye ile başladı
Boaş’ta karar kıldı
Çok enteresandı
Kurum yandı, yandı

Boaş özelleştirildi
İşkur’a yerleştirildi
Çok enteresandı
Kurum yandı,yandı

Gidene yol göründü
İşkur’da emekli oldu
Şato sahibi oldu
Kurum yandı yandı

Gözümüz arar oldu
Kalbimiz yanar oldu
Çok enteresandı
Kurum yandı, yandı

İçimize özlem koydu
Ellerimiz tutmaz oldu
Çok enteresandı
Kurum yandı, yandı

Çekirge Bir Sıçrar
Yavru çekirge
Korkuyla,
Bir sıçradı
İki sıçradı
Ve…
Üçüncü kez de
Atlayınca,
-Ohh..be..- dedi
-Şu insanlarda
ne enteresan yaratıklarmış…
saçma sapan atasözleri
uyduruyorlar…-

Aşk Enteresan
Aşk enteresan bir malzemedir.
Ateş gibidir, su gibidir,
Rüzgar gibidir aşk!

Ya yakar, boğar ve dağıtır,
Ya da ısıtır, yaşatır ve tazeler…

Sen Bilmezsin
Sen bilmezsin sensizliği
Bilmedin,bilemedin.
Sen kendi sensizliğinle uğraşmaktan
Farkedemedin sevenlerinin sensizliğini.
Ya da sana enteresan gelmedi.

Sen savaşa girince mızrakla, okla, yayla.
Karşına çıktı düşman çelikten bir alayla.
Sen topun donanmayla, tüfeğin bataryayla,
Neferin ordularla boy ölçüştüğü yersin!

Nice tüysüz yiğitler yılmadı cenk devinden,
Koştu senin koynundan çıkar çıkmaz evinden.
Sen onların açtığı bayrağın alevinden,
Kaç bayrağın tutuşup yere düştüğü yersin!

Toprağından fazladır sende yatan adamlar,
Irmağın kanla çağlar, yağmurun kanla damlar.
O cenkten armağandır sana kızıl akşamlar,
Sen silahın inançla son sövüştüğü yersin!

Bir destana benziyor senin bugünkü halin.
Okurken duyuyorum sesini ihtilalin.
Övün ey Çanakkale, ki sen Mustafa Kemal’in,
Yüz milletle yüz yüze ilk görüştüğü yersin!

Faruk Nafiz Camlibel

kilim gibi dokumada mutsuzluğu
Gidip gelen kara kuşlar havada
Saflar tutulmuş top sesleri gerilerden
Tabanında depremi kara güllelerin
Duymuyor musun

kaldır başını kan uykulardan
Böyle yürek böyle atardamar
Atmaz olsun
Ses ol ışık ol yumruk ol
Karayeller başına indirmeden çatını
Sel suları bastığın toprağı dönüm dönüm
Alıp götürmeden büyük denizlere
Çabuk ol

Tam çağı işe başlamanın doğan günle
Bul içine tükürdüğün kitapları yeniden
Her satırında buram buram alınteri
Her sayfası günlük güneşlik
Utanma suçun tümü senin değil
Yırt otuzunda aldığın diplomayı
Alfabelik çocuk ol

Yollar kesilmiş alanlar sarılmış
Tel örgüler çevirmiş yöreni
Fırıl fırıl alıcı kuşlar tepende
Benden geçti mi demek istiyorsun
Aç iki kolunu iki yanına
Korkuluk ol

Kaynak: Karakılçık
Eklenme Tarihi: 16.08.1999

Rıfat Ilgaz

Kasnağından fırlayan kayışa
kaptırdın mı kolunu Alişim!
Daha dün öğle paydosundan önce
Zileli’nin gitti ayakları.
Yazıldı onun da raporu:
“İhmalden!”
Gidenler gitti Alişim,
boş kaldı ceketin sağ kolu…
Hadi köyüne döndün diyelim,
tek elle sabanı kavrasan bile
sarı öküz gün görmüştür,
anlar işin içyüzünü!
Üzülme Alişim, sabana geçmezse hükmün
Ağanın davarlarına geçer…
Kim görecek kepenek altında eksiğini
kapılanırsın boğaz tokluğuna.
Varsın duvarda asılı kalsın bağlaman
beklesin mızrabını.
Sağ yanın yastık ister Alişim,
sol yanın sevdiğini.
Ama kızlar da, emektar sazın gibi,
çifte kol ister saracak!

Rıfat Ilgaz